Fred's Corner

Zondag 05 februari 2017

Hometrainer.

De gesprekken op stal, lieve winterdekentjes, gaan in de eerste maanden van een nieuw jaar vaak over gewichtige zaken.

Allereerst heb je in ons onbestendige klimaat de voortdurende discussie over de isolatiewaarde van de dekens waar wij onze viervoeters de winter mee doorhelpen. "Ik doe 500 gram. Nou nee ik 300. Kan altijd nog een onderdekentje onder."

Dat soort gesprekken dus. Belangrijk voor een goede afweging is natuurlijk het antwoord op de vraag : Zweet ie of bibbert ie?

Een kleine tip van mij: Als je paard èn bibbert èn zweet, dan ligt het niet aan je deken(s), maar moet je een dierenarts bellen.

Als we met z'n allen trouwens een beetje haast maken met die opwarming van de aarde dan hebben we binnenkort het hele jaar voldoende aan een vliegendekentje. Scheelt een hoop gezeur. Ik doe wel een extra rondje met mijn 8 cylinder trailertrekker.

Een ander deel van de conversatie gaat in deze periode van goede voornemens over kilo's. Komt denk ik ook omdat in mijn deel van stal verreweg de meeste paarden een vrouwtje hebben ipv een baasje.

Zo leerde ik dat er zelfs afvalwedstrijden zijn. Netjes in rubrieken, denk ik. Zoiets als de categorie dames 60 - 90 kilo. Nee, dat zal natuurlijk wel anders gaan: de categorie van 90 naar 60 of zoiets.

Even vroeg ik mij af is dit wel sport? Maar als je daar langer over nadenkt...

Om in een korte tijd een recordhoeveelheid van je eigen reserves te laten verdampen, moet je het fanatisme van een IJslandse bankier zien te combineren met het doorzettingsvermogen van een enduranceruiter. Hulde dus.

Toen een van onze afvalcracks verslag deed van haar prestaties, kwam uit de kring van toehoorsters een verbijsterde en bewonderende reactie: "Tjee, dat is meer dan een hele baal paardenvoer".

Complimenten zijn er ook in vele soorten.

Overigens is het wachten op de eerste milieu-effectrapportage, die aangeeft hoe schadelijk het verbranden van al dat lichaamsvet is voor onze leefomgeving.

Tussen de regels door proeven jullie ongetwijfeld wel een lichte jalouzie mijnerzijds. Ook mijn weegschaal buigt 's ochtends piepend en krakend door en op de verbogen schaalverdeling kan ik nog net een angstaanjagend getal ontcijferen. Mijn BMI bevindt zich in hetzelfde diep paarse deel van de tabel als de prijs van een vliegvakantie in het super hoogseizoen.

Ondanks die belemmering tracht ik toch nog met enige regelmaat paard te rijden.

Maar als ik dan na een zweterig en hijgerig halfuurtje weer met beide laarzen op de grond sta, realiseer ik me dat mijn inspanningen nauwelijks nog met rijkunst te maken hebben.

Ik heb in Jovi gewoon een grote, lieve bruine hometrainer.

FRED

 

 

 

 

 

Copyright © 2009 RV Heerhugowaard