Fred's Corner

Woensdag 26 augustus 2015

Coca van het Papaverhof

What's in a name?

Te lang , lieve bitringetjes, had ik de illusie dat ik in dit beschutte en stille - hier doen we immers niet aan likers en volgers - hoekje van Het Net mijn belevenissen en rare invallen ongestoord met jullie kon delen. Maar niets blijkt minder waar. Ook ik word ingehaald door de harde werkelijkheid. De criminele realiteit van elke dag.

Ik maak een grappig bedoelde opmerking over een bolletjes slikkend paard en een paar weken later kom ik in internationale uitslagen de Amerikaanse springruiter Derreck (Dee, voor zijn weinige vrienden) Ealer tegen. Een man met een bedenkelijke reputatie en al de nodige schorsingen achter zijn naam. Dat is ook de reden dat hij tegenwoordig met een Bulgaarse licentie rijdt. Onder het zadel heeft hij de BWPN merrie Coca van het Papaverhof. Drijvende kracht achter stoeterij Het Papaverhof is de Belgische topfokker Steyn de Snuyver. Een soort Vlaamse Kees Klaver.

Bij navraag blijkt Coca gezamenlijk eigendom van de heer W.I.T Wascher (Kaaiman eilanden) en Mocro-stables (Amsterdam). In de afstamming van dit jonge springtalent vinden we - opvallend - Crack C. Meest recente succes van de combinatie is winst in de grote prijs van Medellin. Dit is een wedstrijd op het nivo van een ¼ ster tot een maximale hoogte van 85 cm. Na afloop spraken een aantal deelnemers over een dikke proef met een aantal lastige... eeeh, lijntjes. Hoofdsponsor van het concours in Medellin is het Colombiaanse Ministerie van Landbouw dat hoopt zo meer interesse te kweken voor producten van eigen bodem. De eerste prijs bedroeg 1 miljoen US Dollars. Toch is dit aanzienlijke prijzengeld slechts bijvangst. Bij aankomst op Schiphol was de straatwaarde van Coca naar schatting inmiddels opgelopen tot meer dan 30 miljoen euro. In een korte persverklaring zeiden de eigenaren dan ook zeer i n g e n o m e n te zijn met de resultaten van hun paard.

Al deze vrolijke openhartigheid mijnerzijds heeft nu wel als resultaat dat ik in verkeerde kringen gezien wordt als mogelijke toekomstige kroongetuige. Onze locale veldwachter heeft mij dan ook sterk aangeraden om niet meer te roken op het balkon en mij voor het stoplicht niet op te stellen naast een scooter met twee mij onbekende mannen. Inmiddels heb ik mijn Audi wel een kogelwerend onderhoudsbeurtje laten geven maar verder laat ik mij niet intimideren of de mond snoeren. En mocht het dan toch nog verkeerd aflopen ga dan naar onze webshop. Want daar vind je ze dan. Met korting voor onze leden, op vertoon van startkaart of promotiebordje. In vele aantrekkelijke kleuren, lange en korte mouw, en in de maten XS tot XXXL. De ultieme T-shirts "Je suis Fred!". Je houdt het allemaal niet voor mogelijk.

En dan dat onzinnige bedenkseltje van een snel dressuurproefje. Grapje natuurlijk. Maar een groot aantal sportorganisaties voelt inmiddels wel de druk van het I. O. C. Als sporten hun olympische status willen behouden moet het hipper, meer spectaculair, korter en sneller. Denk maar aan de discussies over de 10 km bij het schaatsen. In Rio zal de atletiek marathon worden gelopen op een parcours berg af. Achter dernies en met kunstmatige rugwind. Die 40 km hollen moet in een half uurtje klaar anders haken de tv kijkers af.

Daarom zijn er bij de F E I nu toch concrete plannen om van de kuhr op muziek een kuhr op tijd te maken. Wie het snelst alle onderdelen foutloos afwerkt wint. Muziek erbij mag nog wel maar in de praktijk zal de keus zich wel beperken tot hiphop , metal of house. Anders kom je nooit aan een scherpe tijd. Met zo 'n langdradig werkje van Wibi ga je de oorlog in ieder geval niet winnen. Op vele terreinen werpt deze voorgenomen reglements-wijziging zijn schaduw vooruit. Zadelmakers komen met een light versie van hun producten. Caps gaan lijken op de punthelmen van tijdrijders bij het wielrennen en speciale flycaps leggen de oren van je paard plat achterover voor een betere stroomlijn. Als je paard van nature al de hele proef met de oren in de nek loopt dan wordt dat nu een voordeel. Dat scheelt zo maar tienden van seconden.

Maar de belangrijkste effecten gaan we zien in de fokkerij. Wie herinnert zich niet dat promotiefilmpje van die verzekeraar uit Apeldoorn. Een door onhandige criminelen gestolen paard piaffeert over een renbaan. Luchtig verzinsel van ludieke reclamejongens dachten we toen. Maar nu blijkt dat ze over een Jules Verne achtige vooruitziende blik beschikten. In een streven naar meer snelheid in de drafonderdelen grijpt het KWPN voor het moderne dressuurpaard met de nieuwste kloontechnieken terug op oud bewezen draversbloed. Dus, merriehouders, Jazz, Gribaldi en Ferro zijn uit. De toekomst ligt bij Quicksilver S, Kees Verkerk en Henri Buitenzorg.

Je houdt het allemaal niet voor mogelijk.

 

 

 

 

 

Copyright © 2009 RV Heerhugowaard