Fred's Corner

Zondag 5 juni 2011

Feest

Een paar weken geleden, lieve buitenzettertjes, deelde ik een aantal diepe depressies met jullie.

Dat had ik beter niet kunnen doen. Sommigen hebben zich dat, in het kader van onze clubsaamhorigheid, zo aangetrokken, dat zij, naar ik hoorde, professionele hulp moesten zoeken.

Natuurlijk was dat niet de bedoeling en daarom haast ik mij maar om snel ook even een positiever geluid te laten horen.

Want achter de wolken..., juist, daar schijnt altijd weer de zon. Heel veel zon. Op Texel in het bijzonder dit jaar.

En mooi weer maakt dan van die drie wedstrijddagen een hippies feest. Een feest met 23 genodigden van onze RV & PC.

De enige schaduwkant aan een verder ongestoord paardenfestijn vormde het overlijden, daags voor de aanvang, van een jurylid. De organisatie heeft daar zeer gepast bij stilgestaan.

Nadat alle rijdieren waren gehuisvest, werd traditioneel geopend met het galadiner bij de Kievit, met huisgemaakte hamburgers, saté op een ledikant van patat en een uitgebreid bierarrangement, d.w.z. bier bij alle gangen en vooraf en toe.

Het mag een wonder heten dat deze grondige voorbereiding geen enkele afbreuk deed aan de sportieve resultaten. Misschien komt dat omdat de paarden in ieder geval wel gezond hadden gegeten en gedronken.

De resultaten waren zo goed dat in een enkele rubriek alle prijzen naar HHW gingen.

Sophie hield aan drie optredens zelfs drie oranje linten over.

Nu maar hopen dat we volgend jaar weer welkom zijn.

Zelf had ik met mijn ene winstpuntje met Vip inderdaad de gehoopte revanche op mijn mislukte optreden ooit met Ko. (Zie mijn vorige Corner).

Maar Ko zelf toonde met haar 19! jaar weinig berouw. Overmand (kan dat bij een merrie?) door lentekriebels en omringd door oude en mogelijk nieuwe liefdes nam zij macha weer het heft volledig in eigen hoeven.

Met de staart omhoog galoppeerde ze zich letterlijk en figuurlijk ongeremd in het Guinessbook van paardenrecords: De snelste volledige L1 proef ooit op een laaglandbaan. Syl viel weinig te verwijten bij zoveel dadendrang.

Op zaterdag luidden de stalorders dat wij voor het diner moesten verzamelen in een etablissement aan het strand. Passend in ons streven naar meer verantwoorde voeding was ditmaal gekozen voor een sterrenrestaurant : De Zeester.

Voor een deel van onze aanwezige sportmensen vormde het diner slechts de amuse voor een uitgebreide tocht door het Texels nachtleven.

Toen Mark dan ook op zondagochtend in alle vroegte zo ongeveer op de tast het parcours moest verkennen, duurde het even voordat tot iedereen doordrong dat er echte mist hing.

Zijn A Elmi (wie verzint zo'n naam) had hij de dag ervoor even aan Kees Jan uitgeleend voor een buitenritje.

In de ban van het Texels landschap, het fraaie weer en van zijn ritgenote besloot KJ echter om niet eerder terug te keren dan nadat hij zee had gezien. Dat kostte al met al ruim 4 uur.

Voor de brave schimmel, getraind voor een rondje springen van hooguit anderhalve minuut een wat onverhoedse ervaring.

De volgende dag kon zij dan ook geen balk meer zien. Maar dat kwam dus ook door die mist.

Tijdens onze terugtocht, in de trailer op de veerboot, bleek hoezeer de hormonen Ko nog steeds door het lijf gierden. Op genante wijze zette ze zo ongeveer het hele vrachtwagendek blank. Wij probeerden krampachtig te doen alsof we daar niet bij hoorden.

Het was inderdaad een feest met zijn allen. Gelukkig hebben we de foto's nog.

En op 9 juli doen we het over met onze BBQ !!!

Fred

 

 

 

 

 

Copyright © 2009 RV Heerhugowaard