Fred's Corner

Dinsdag 1 februari 2011

Voorbij

Ver in de vorige eeuw, lieve Nieuwjaarsspringertjes, had mijn stad- en generatiegenoot Gerard Cox een wereldhit in Holland met het onvergetelijke nummer "'t Is weer voorbij die mooie zomer". Toen in oktober vorig jaar de eerste herfststorm de laatste restanten van mijn eens zo weelderige haardos tot een bizar MTV kuifje föhnde, bedacht ik dat dat een aardige titel zou zijn voor een terugblik op het buitenseizoen 2010.

Nu, nog weer maanden later, vind ik mijzelf eindelijk voor het eerst sinds hele lange tijd weer terug in mijn eigen hoekje van deze site. Niet alleen een zomer, maar bijna een heel jaar is voorbij, zonder dat ik iets van mij liet horen.

Daarvoor zijn twee redenen.

Ziek en zeer in de nabije familiekring namen ons al te zeer in beslag.

Bovendien zorgde allerhande lichamelijk ongemak bij ons illustere duo Vip en Ko ervoor, dat 2010 als topsportjaar voor ons verloren ging.

Het hoefde dan ook niet te verbazen dat een nominatie voor de verkiezing tot Sportman van het Jaar er deze keer niet in zat. Evenmin trouwens voor Edward Gal. Dus ik was in goed gezelschap.

En zijn paard was dan ook nog eens wèl behoorlijk fit. Aan mijn ruiterkwaliteiten kan het dus niet gelegen hebben. Kunnen jullie me nog volgen?

Bij de vorige gelegenheid kon ik jullie nog net melden dat Ko geveld was door iets simpels als een schimmelnagel.

Ik heb daar ook last van, maar hang dat niet aan de grote klok en stel me daar niet zo bij aan. Zij liep echter wekenlang kreupel en verplichtte ons tot vele bezoekjes aan haar privé pedikeur.

Toen ook haar GAK-arts zijn twijfels begon te uiten over haar arbeidsongeschiktheid, verzon ze iets nieuws.

Als eerste en enige ooit bij Manege Molendijk wurmde zij een achtervoet in het afvoerputje van de spuitplaats en ging onderuit.

Achteraf kan ik daar wel ontspannen over doen, maar op het moment zelf was het een angstige en machteloze ervaring.

Ik had me daar met een kuurje Prozac net enigszins overheen gezet, of we strompelden alweer naar het volgende incident.

Uitgeput na een intensieve duurtraining verliet ik met Vip de binnenbak en liet te vroeg de deur uit mijn vermoeide, krachteloze vingers glippen. Gevolg: Vip stond met haar achterbenen binnen en met haar voorbenen buiten,

Voordat zij zichzelf uit die benarde situatie had bevrijd, waren we vele doodsangsten en schaafwonden verder.

Later in het jaar hadden we Vip ook nog aangemeld voor de jaarlijkse merriekeuring in de verwachting dat haar lieftallig voorkomen haar wellicht een keur-predikaat zou opleveren.

Een dag tevoren onze schimmel stralend schoon gepoetst. Mark bovendien nog overgehaald om haar box een dagje eerder van schoon beddengoed te voorzien, zodat ze clean kon slapen.

Op de dag zelf in alle vroegte op - ze moest om 9.00 uur bij de jury verschijnen - voor nog een uitgebreide mooimaakbeurt en dan op naar Midden Beemster.

Op het voorterrein steelt ze de show, maar als ze de ring in moet draait ze onverhoeds weg voor een tent met wapperende zadeldekjes. Ze verstapt zich en we kunnen onverrichter zaken naar huis . Wat een geweldige hobby toch.

Na dit langdradig medisch communiqué nog even aandacht voor de sport zelf.

"Die zomer die begon zowat in mei", zong Cox.

Maar onze zomer begon ook in 2010 traditiegetrouw in de derde week van april. Op Texel.

Als jullie mijn colleges altijd goed hebben gevolgd, dan weten jullie dat ik een groot aanhanger ben van de theorie van professor J. Cruyff, dat in topsport wedstrijden worden gewonnen door een grondige voorbereiding op alle details.

De reis naar Texel betekent onvermijdelijk een overtocht per boot en we hadden dan ook besloten om vooraf eerst nog even oefenrondje zonder paarden te varen.

Kaartje gekocht voor een trainingsweekje op de Middellandse zee.

Op dag twee slaagt een onhandige leerling roerganger, die ook even mag sturen, erin om ons bootje van 18! verdiepingen hoog bijna te laten omslaan. Voordat mijn complete lunch van tafel glijdt, weet ik nog net mijn wijnglas te grijpen. Ik ken mijn prioriteiten. Maar ik moet er niet aan denken dat er paardentrailers in het ruim hadden gestaan.

Als we na een week vanuit Barcelona proberen terug te keren naar Nederland blijken de IJslanders het niet te kunnen hebben dat ik daar ooit mijn geld heb teruggevraagd.

Zij zorgen voor een aswolk en we worden uiteindelijk gerepatrieerd in een overjarige stadsbus met smalle, harde, onverstelbare stoelen die ons in 20 uur non-stop naar Nederland rijdt.

Mijn houding en zit zullen nooit meer op het oude nivo komen.

Thuisgekomen kunnen we, na alle vertragingen, nog net onze koffers in de gang schuiven, de trailer aanhaken en afreizen naar Texel.

Daar maken de weergoden dat aswolkje weer helemaal goed met alle dagen super paardensportweer. We hebben met elkaar een geweldig weekend, dat door onze Gerard (niet die Cox dus) voor ons op een cd vol foto's is vastgelegd.

De rest van het seizoen vervolgen we ons rondje langs de velden aan de hand van een gezamenlijk hippies reisgidsje.

Dat voert ons in clubverband langs Amersfoort, Bergen, Den Helder, Hoofddorp en Schoorl.

In Bergen is er nog een akelig incident. Als Esther haar normaal zo bedaagde hengst Nootje (What's in a name?) achter in de veewagen verzorgt,wordt deze oudere heer plotseling overvallen door amoureuze gevoelens voor een aanpalende merrie. Esther beleeft letterlijk en figuurlijk benauwde momenten.

De schrik bij Mark is zo groot dat hij de volgende dag een nieuwe MulMobiel bestelt met kortere interne vluchtroutes.

Ook op het erf zijn er veranderingen. De eerste voorbereidingen voor het verlengen van de buitenring naar 60 meter worden gestart.

Er verrijst een longeerkraal en de stapmolen wordt verplaatst.

Veiligheidsfunctionaris Mexx overziet zijn werkterrein voortaan vanuit de krater die de oude molen voorlopig achterlaat.

Inmiddels zijn we 2011 gestart met een zeer geanimeerd Nieuwjaarsspringen. Op de bijzondere samenwerking tussen de familie Mul, de medewerkers van stal en de vrijwilligsters van onze vereniging mogen we best een beetje trots zijn. En ook op die twee middelbare heren die op hun ponies als afsluiting een onvergetelijke springclinic verzorgden.

Zij lieten aan een groot publiek duidelijk zien hoe het wel en hoe het niet moet. Hulde!

Ik hoop jullie in even grote getale te treffen bij onze jaarvergadering op 5 maart a.s.

FRED

 

 

 

 

 

Copyright © 2009 RV Heerhugowaard