Fred's Corner

Zondag 17 augustus 2008

Van Vip & Ko en een drukke agenda

Langzamerhand, zeer geachte clubleden, zal jullie bekend zijn dat ik recent tot jullie nieuwe leidsman ben gekozen. Deze rubriek verdient dan ook eigenlijk vanaf nu een nieuwe titel. Zoiets als "Van de voorzitter" of "Bestuurlijk allerlei". Maar het risico bestaat dat ik me dan verplicht voel een zakelijk en formeel toontje aan te slaan.

Het lijkt me leuker om ontspannen verslag te blijven doen van mijn belevenissen als onhandig hippies amateur. Verenigingsnieuws mix ik er dan wel door. Aan jullie de uitdaging om het nog een beetje ordelijk uit elkaar te houden. Zelfwerkzaamheid dus. Een soort interactief.

Veel tijd om mijn hoekje te vullen is er eigenlijk niet. Enerzijds houdt het voorzitterschap mij natuurlijk 24 uur per etmaal intensief bezig, en daarnaast of desondanks hebben we besloten onze wedstrijdstal in één keer 100% uit te breiden. "Vip" heet de nieuwe aanwinst. Een forse schimmel met een vertederende oogopslag. In de omgang blijkt deze jongedame van 6 jaar en 600 kilo inmiddels al net zo lief als ze eruit ziet. Als man weet ik dat uiteraard op waarde te schatten.

Zij is gehuisvest in het één kamer appartement naast onze trouwe Ko, Met dank aan Tum, die zo lief was haar nieuwe crack een kamertje op te schuiven.

Behalve de pogingen om rijkunstig een beetje met elkaar vertrouwd te raken doen we dus ook ons best om Vip en Ko goede buren en vriendinnetjes te laten worden.

Daarbij hoorde ook een mini projectje 2 paardstrailer laden.

Omdat ik zo'n ding (nog) niet heb mocht ik hem lenen van de firma Home Finish.

Het was een dubbel experiment. Natuurlijk waren we benieuwd hoe onze dames zich samen zouden gedragen in een beperkte ruimte, maar ook wilde ik weten of mijn autootje het geheel zou voortzeulen zonder dat de voorwielen van de grond kwamen.

Toch wel gespannen hadden we alles tot in puntjes voorbereid. Trailerinterieur op maat afgesteld, snoepje als beloning en bezem als aansporing bij de hand en de paarden van hoofd tot hoef in de transportbescherming.

Zonder enige aarzeling betraden de dames hun caravan en begonnen ontspannen van twee kanten aan het hooinet te sleuren. Ook de auto gaf geen krimp.

Met een blij hart gingen wij voorzichtig en zelfvoldaan op pad voor onze testrit. Wat hadden we dat goed geregeld. Tot een geel lampje in de eerste bocht aangaf dat ik vergeten had te tanken. We waren dus erg snel weer terug.

Om onze afgetreden bestuursleden te bedanken voor hun inzet, om de familie Mul onze waardering te tonen voor weer een jaar gastvrijheid en om onszelf een hart onder de riem te steken voor het nieuwe verenigingsjaar heeft het bestuur in oude en nieuwe samenstelling een bescheiden hapje met elkaar genuttigd.

Daaraan vooraf ging een bestuursvergadering waarin de evenementenagenda voor het nieuwe jaar uitvoerig is besproken. Een agenda vol activiteiten.

Kijk voor het laatste nieuws op deze site en naar de aankondigingen op de manege!!!

Tot slot nog een kleine bekentenis. Om mijn verkiezing niet in gevaar te brengen heb ik iets verzwegen, Of liever , ik heb er niet aan gedacht. Zoiets als de heer Duyvendak kort geleden overkwam m.b.t zijn Rara verleden.

Bij mij gaat het om mijn vergeetachtigheid.

Gevolg van het voortschrijden der jaren en overmatig drankgebruik.

Soms sta ik ontredderd voor de geopende koelkast en ben ik prompt vergeten wat ik ook alweer wilde pakken. Tot mijn oog op de fles valt natuurlijk.

Maar het kan erger.

Enkele weken geleden trof ik op het erf van onze topsportaccommodatie één van onze leden in opperste verwarring aan. Toen ik informeerde wat er mis was vertelde ze dat haar auto was verdwenen.

Hulpvaardig als altijd bood ik mijn medeleven en vervangend vervoer aan, terwijl zij al op zoek was naar het nummer van haar verzekeringsmannetje en de dichtstbijzijnde veldwachter.

Plots brak de zon door op haar gezicht. Opgelucht keek ze me aan : "Ik weet het weer. Ik ben op de fiets".

 

 

 

 

 

Copyright © 2009 RV Heerhugowaard