Fred's Corner

Vrijdag 20 juli 2007

Dikkertje Dap, Douche en Dekens

Dat was natuurlijk de goden verzoeken, lieve sportgenoten, om stoer te roepen dat we, na maanden van gezamenlijke droes- afzondering weer losgelaten, wel eens even onze vorderingen zouden tonen.

Voor Ko en mij pakte dat in eerste instantie in ieder geval verkeerd uit. Ons traditionele eerste rondje buiten springen bij de Duinridders was onvermijdelijk weken achter op de oorspronkelijke planning en dan stort heel zo'n zorgvuldig samengesteld topsportschema volledig in elkaar.

Niet optimaal geprepareerd kwamen wij dan ook aan de start in Beukers' zandbak. Na een lichte communicatiestoring op hindernis 4 tussen ruiter en paard - we gingen er na enig aandringen mijnerzijds uiteindelijk, uit stand, bijna verticaal overheen -- leek het Ko raadzaam nr. 5 vooraf uitvoerig in zich op te nemen. Daartoe stak ze voorzichtig maar onverhoeds haar neus tussen de balken en - zoals ooit Dikkertje Dap langs de hals van de giraffe - gleed ik vertraagd in het zand. Einde oefening en een hand die na afloop enigszins afweek van het oorspronkelijk genetisch ontwerp. Een koude douche.

Dat ik ook elders soms niet zo alert meer reageer bleek enkele dagen later.

Maandenlang had ik gespannen het aanleggen van een warmwatervoorziening op wasplaats 2 gevolgd. Dat leek mij en vooral ook Ko wel wat: lekker warm badderen. De doorlooptijd van dit project was echter zo aanzienlijk dat de voltooiing ons uiteindelijk was ontgaan.

Bij toeval werd ik er door een stalgenote op gewezen dat alles nu toch echt operationeel was. Tijd dus om mijn verzuim goed te maken

Eerst muntjes gescoord. Toen snel met een badlaken om mijn nek en Ko en een flesje shampoo onder mijn arm richting vernieuwde natte cel. Net de camping.

Nu nog een badeend op Ko -formaat.

Ook rekent ze op een föhn. Misschien kan ik zelf iets knutselen van een bladblazer en een oud straalkacheltje, maar ik ben niet zo handig. Dus als binnenkort alle stoppen eruit zijn...

Via een succesvol rondje Venhuizen voerde ons wedstrijdschema ons vervolgens richting CH Bergen, waar ook de kringkampioenschappen zouden worden verreden.

Dagenlang toonde de site van de Kennemerruiters een ondergelopen wedstrijdterrein. Niet echt bemoedigend.

Op het alleralleraller laatste moment toverde de organisatie elders toch nog een relatief droog stukje Noord Holland uit de hippische hoge hoed. Daar moesten toen in een dag alle voorzieningen worden getroffen. Dat lukte wonderbaarlijk en werd van bovenaf terecht beloond met prachtig weer.

Voor alle administratieve volledigheid had ik het secretariaat gemeld dat Ko en ik- gelet op onze gezamenlijk vergevorderde leeftijd- dispensatie hebben van de promotieregeling en derhalve niet in de rangschikking van het kampioenschap thuishoren.

Deze simpele mededeling kreeg nog een onverwacht ludiek vervolg.

Ondanks de drukte en stress van de last-minute verhuizing en alles wat daar bij hoort vond het bestuur ergens toch nog de tijd en inspiratie om de onverwoestbare Jaap Kamps en mij te "troosten" voor de uitsluiting van het kampioenschap met een statiedeken en een eigen ererondje. Een absolute verrassing!

Het zal jullie niet geheel ontgaan dat ik nog altijd zeer geniet van onze sport. Als echter het tijdschema van CH Schoorl aangeeft dat ik op zaterdagochtend om 8.00 uur een kwartiertje de tijd heb om in twee springtuinen tegelijk parcours te lopen doet dat toch lichtjes afbreuk aan mijn enthousiasme. Hoe onthoud ik dat allemaal op een moment van het weekend dat ik mij normaal nog even omdraai?

Ik verzin noodgedwongen een list.

Als ik mij op vrijdagavond op het concoursterrein begeef, plaatst de parcoursbouwer net de laatste nummers bij de hindernissen.

Verbijsterd kijkt hij me aan. "Wat kom jij nou doen?"

"Nou uh,... als je het goed vindt natuurlijk...: Parcours verkennen"

Het heeft even geduurd vriendjes en vriendinnetjes, maar we zijn weer bijgepraat.

 

 

 

 

 

Copyright © 2009 RV Heerhugowaard