Fred's Corner

Vrijdag 16 februari 2007

TOPCLUB

Door nu alweer achter mijn toetsenbord te kruipen, begeef ik mij op glad ijs, lief paardenvolkje. Snel zou ik de verwachting kunnen wekken dat ik mijn Corner wekelijks van een nieuw verbaal verfje en behangetje ga voorzien. En hoewel ik al weer enige tijd tot het gilde van de Niet Beroepsmatig Aktieven behoor is dat toch te hoog gegrepen.

Dat razende ritme blijft voorbehouden aan het Amerikaanse ADHD-type, dat op tv in Extreme Home Make-over in een week een huis tot de grond toe afbreekt en viermaal zo groot weer opbouwt. Maar die beschikt dan ook over 300 assistenten, waarvan 25 hun handen alleen al vol hebben om te zorgen dat die anderen elkaar niet in de weg lopen. Hoe zouden ze dat trouwens toch doen in een week met vergunningen, bezwaarschriften van de buren etc.? Maar ik dwaal af...

Dit wordt geen gewoonte dus, maar voor onze formidabele Valentijn-party moet ik wel een uitzondering maken. Die mag niet onbesproken blijven.

Wat een bijzondere voorstellingen kregen we op een druilerige zondagmiddag voorgeschoteld. De ene pas-de-deux was nog creatiever en intrigerender dan de andere.

Twee haremdames op bijpassende Arabieren begeleid door authentieke Oosterse muziek uit de binnenlanden van Beverwijk.

Een paard en een pony, die ondanks het maatverschil niet alleen gelijk begonnen maar ook nog feilloos gelijk eindigden.

En temidden van nog heel veel anderen natuurlijk het jaarlijkse Galaoptreden van Joan en van Joan zijn Moeder. Een must voor iedereen die geïnteresseerd is in paarden en mode.

Alleen al die plotselinge weelderige krullen. Van make-overs gesproken! Daar was niks miss mee. Toch het adres van die kapper maar eens vragen. Wellicht gloort er voor mij ook nog hoop.

Overigens heb ik begrepen dat zodra de buitentemperatuur het toelaat deze beauty contest te paard nog het gebruikelijke vervolg krijgt. Na de avondjurken volgt altijd nog een ronde.

Op hakken. In bikini. Ik kan niet wachten! Zou er nog plek zijn in de jury??

Positief ook dat alle proeven werden beoordeeld door een jury van twee van onze eigen dressuuramazones, die ze allemaal van gefundeerde voetnoten voorzag.

Vervolgens de show van het 4+1 tal van iets oudere meisjes. Onder de straffe leiding van commandant Ton. Zijn gelijkenis met Vader Abraham wordt geleidelijk zo angstaanjagend dat je verwacht, dat zijn ploegje young ryders elk moment kan veranderen in kleine blauwe wezentjes met witte mutsjes.

Deze supermiddag werd besloten met een spectaculair relaisspringen. Dat betekent dat je in een relais - dat is een soort veel te krap horizontaal bushokje voor paarden - moet wachten tot je jouw teammaat mag aflossen. Grootste moeilijkheid is dan ook niet zozeer het springen van het parcours, maar om te voorkomen dat je bij het wisselen frontaal op elkaar knalt.

Wij zagen o.a. een supersnelle sluw alles binnendoor rit van Brenda, twee arabieren, die samen in zes minuten vier hindernissen overwonnen en de comeback van Esther op topniveau.

Voor mijzelf en teamgenoot Kees-Jan, die zo sportief was mij op het allerlaatste moment te willen vergezellen, bleek het allemaal tamelijk ingewikkeld. Het paard van mijn maatje zag in alle hindernissen een in-uitje. D.w.z de sprong nemen en dan razendsnel over zo'n te laag wit hekje de ring uit.

Voor mijzelf waren de spelregels iets te gecompliceerd. Dus werd ik met Ko tot twee maal toe geheel terecht uit het veld gestuurd. Overigens mag je dan gewoon weer terugkomen. Een soort Generaal Pardon. Heel trendy.

Bij het opruimen van het hindernismateriaal werd door ieders inzet ook nog een snelheidsrecord gebroken.

Na dit alles werden we door onze alles regelende organisatiecommissie onthaald op roze geschenkjes en "klaar terwijl u rijdt" foto's.

Wat een verwennerij!

Terwijl je dan na een middag vol hippische en hilarische hoogtepunten huiswaarts keert bekruipt je een tevreden gevoel:

Als je lid bent van onze RV & PC dan zit je bij een TOPCLUB!

 

 

 

 

 

Copyright © 2009 RV Heerhugowaard