Fred's Corner

Zondag 4 februari 2007

LAAT

Laat, lieve paardenvriendjes en -vriendinnetjes, veel te laat heeft onze vereniging toch nog een eigen plekje verworven in de wondere digitale wereld van Internet. Heel veel te laat eigenlijk voor een club, die - heel voorlijk - al sinds de oprichting de voorletters PC voert.

Zo laat ook, dat ik wat pessimistisch veronderstelde dat van telkens uitstel uiteindelijk definitief afstel was gekomen en te laat ontdekte dat we nu echt in de lucht zijn. Dit hoekje bleef dus even leeg, wat in het gastenboek direct al tot narrige reacties leidde.

Maar zeg zelf, het was het wachten meer dan waard. Hulde voor de virtuele bouwer(s)!

Nu mogen jullie van mij natuurlijk ook weinig kritiek verwachten op een site waar helemaal alleen voor mij een eigen cornertje is gereserveerd.

Laat kon door alle stormen van de afgelopen weken het herstel van het dak van de rijbaan ter hand worden genomen. Inmiddels hadden zich dan ook onder alle weggewaaide dakplaten weer verraderlijk modderpoelen vol regenwater gevormd, ondanks alle goedbedoelde getut met emmertjes en kruiwagens, dat vervolgens weer veel stress bij sommige van onze pony’s veroorzaakte. Bovendien moest je nu zelfs bij het longeren een helm op want onze Ton werd bijna door een afgescheurd stuk golfplaat verpletterd.

Maar dat probleem is nu rigoreus aangepakt. Het dak is gerepareerd en er is zoveel schoon zand naar binnen gereden dat niet alleen alle modder is bedekt, maar dat we ook de voorspelde stijging van de zeespiegel met een gerust hart tegemoet kunnen zien. Deze maagdelijke rulle zandvlakte was zo indrukwekkend dat volgens bronnen de organisatie van de Dakar-Rally contact heeft gezocht met ons bestuur voor het organiseren van een indoor-versie van dit evenement. Nog spannender dan de indoor-cross bij Beukers.

Laat is ook de winter dit jaar, waardoor we beland zijn in een onnatuurlijk grauw en lauw klimatologisch niemandsland tussen herfst en voorjaar. Maar ook voor dat deprimerend probleem biedt onze manege nu een oplossing. Tot vreugde van alle winterliefhebbers is het vers gestorte zand inmiddels bedekt met een decoratieve laag witte kunstvlokken. Waarschijnlijk een interieur suggestie van onze style-gevoelige Esther of misschien wel ingegeven door Marks heimwee naar witte Caraibisch stranden????????

Laat zag ik, net als al die anderen, in de RAI tijdens Jumping Amsterdam pas dat allerlaatst balkje van Albert Zoer vallen. Had Ysbrand nog zo mooi het mennen gewonnen en Imke met Wibi achterop de dressuur, verloren we het springen toch nog op de valreep van – natuurlijk- een Duitser.

Zat ik mijn oranje getinte teleurstelling nog weg te slikken, gaat mijn mobieltje : Een bezorgde lieve stalgenote meldt dat onze Ko spontaan een kies verloren had. Gevonden voor haar box en als een soort CSI bewijsmateriaal zorgvuldig bewaard.

Laat, de volgende ochtend namelijk, stelt Mark mij, na uitgebreid forensisch onderzoek gerust. Het gaat om de melkkies van een wisselend jong collegapaard, die onverklaarbaar in de buurt van Ko is beland.

Laat werd het in de eerder genoemde RAI voor een representatieve afvaardiging van Manege Molendijk.

Nadat ze op zaterdag van het wedstrijdprogramma hadden genoten, raakten ze in het Promodorp geheel in de ban van Bolle Jan en van zoveel vloeibare versnaperingen dat ze het woord BOB alleen nog achterstevoren konden spellen. Vlak voor de aanvang van de zondagochtendwedstrijden zijn ze door hulvaardige suppoosten, onder het zingen van klassiekers als "We gaan nog niet naar huis..." het pand uitgedragen. Heb je wel lekker lang plezier van dat dure toegangskaartje.

En wat is de les van dit alles? Die ligt voor de hand. Toch...?

Beter laat dan nooit!

 

 

 

 

 

Copyright © 2009 RV Heerhugowaard